طريق شرح او بر ايساغوجي بود كه طبقهبندي1 علوم ارسطو به فيلسوفان عرب، و بعدها به فيلسوفان يهودي انتقال يافت.
سيمپليكيوس
سيمپليكيوس2 در كيليكيه زاده شد، شاگرد آمونيوس و داماسكيوس، تا 529 در آتن، آنگاه تا 533 در دربار خسرو شاه ايران برآمد. فيلسوف يوناني، از نوافلاطونيان اخير. شروحي بر وجيزهٴ اپيكتتوس و بر بسياري از آثار ارسطو نوشت (احتمالاً پس از 533). شروح آثار ارسطو براي تاريخ فلسفه، رياضيات و نجوم داراي ارزش فراواني است. سيمپليكيوس شرحي بر كتاب اول اقليدس نوشت. پايداري3 اجرام سماوي را ناشي از فزوني نيروي رانش4 آنها نسبت به گرانش5 دانست.
پريسكيانوس
پريسكيانوس لوديايي6 در زمان يوستينيان برآمد. يكي از هفت فيلسوفي كه پس از بسته شدن آكادمي به دربار خسرو شاه ايران پناهنده شدند؛ تا حدود 533 در آنجا ماندند، تا عهدنامهٴ صلح ميان خسرو و يوستينيان به آنان امكان داد به ميهنشان برگردند. پريسكيانوس شرحي بر رسالهٴ تئوفراستوس در باب حواس و مجموعهاي در پاسخ پرسشهاي خسرو نوشت.
آسكلپيوس ترالسي7
آسكلپيوس شاگرد آمونيوس كه پس از سيمپليكيوس (متوفي حدود 560 تا 570) درگذشت. فيلسوف و رياضيدان يوناني. مؤلف رسالههايي در شرح حساب نيكوماخوس و مابعدالطبيعه.
سرجيوس
سرجيوس رأسالعيني8 در اسكندريه تحصيل كرد، در رأسالعين بينالنهرين برآمد، در 536 در قسطنطنيه درگذشت. مونوفيزيت سرياني9، پزشك و فيلسوف، رئيس پزشكان رأسالعين. او